அவளின் உதிரம் ….
அவளின் உதிரம் ….. மாமரக்கருவிகள் பறக்கின்றன காற்றின் வேகம் அதிகரித்திட மண்ணினை முத்தமிட்டிருந்த மண்துகள்கள் காற்றுடன் காதல் செய்ய புழுதியாய் உருமாறிக்கொண்டிருக்கின்றன வயல் வரம்பில் தண்ணீர் வளைந்து அதை தொடும்…
தேயாத முழு நிலவே … தேயாத முழு நிலவே … காயாத புது மலரே – என்றும் சாயாத என் காதலியே …. உன்னைக் காணாது போயிருப்பின் என்னை இழந்திருப்பேன்…
இரண்டாம் மனிதனின் கைக்கோல் பரிசாய்…….. யான் காகிதத்தில் கிறுக்கியவற்றையும் கவிதையென இரசித்து என்னை முதன் முதலில் கவிஞராய் கண்ட கவிதைகளாம் என் அன்புத் தோழிகளுக்கு என் முதற்கவிநூல் பரிசாய் சமர்ப்பணம்.…
கசங்குகிறேன் கவலையில்லை.. விதை தந்த விந்தையொன்றில் அரும்பாகி மொட்டாகி பூவாகிப் புதிதாகிய நான் கசங்குகின்றேன் கவலையில்லை.. இறைவன் அடியினிலே இதுதான் வாழ்வென்று பூக்களோடு பூக்களாகப் புதைந்து கிடக்கிறேனே.. அந் நொடியில்…
கண்ட நாள் முதலாய் காதல் பெருகுதடி….. கண்ட நாள் முதலாய் காதல் பெருகுதடி….. வண்ண நிலவே நின் ஒளி முகம் காணாது, ஆவி உருகுதடி….. தென்றல் சுடுகுதடி! – தித்திக்கும்…
யாழ்தீபம் செய்திகளை இலவசமாக வழங்க விளம்பரங்களே உதவுகின்றன. தயவுசெய்து இத்தளத்துக்கு உங்கள் Ad blocker ஐ நிறுத்தி எம்மை ஆதரியுங்கள்.
விளம்பரங்கள் இன்னும் தடுக்கப்பட்டுள்ளன. கீழே உங்கள் உலாவிக்கான வழிமுறைகளைப் பார்த்து மீண்டும் ஏற்றுங்கள்.
நம்பகமான நிறுவனங்களின் விளம்பரங்கள் மட்டுமே. Pop-up இல்லை, தானாக ஒலிக்கும் விளம்பரம் இல்லை.